Cześć! Nazywam się Kasia Piwosz i jestem profesorką w Morskim Instytucie Rybackim w Gdyni.
W mojej pracy badam zależności ekologiczne pomiędzy mikroorganizmami żyjącymi w wodzie morskiej.
Mikroorganizmy są szalenie różnorodone.
Liczbę gatunków pierwotniaków szacuje się na kilka do kilkunastu milionów,
a bakterii nawet na bilion.
Jednak opisywanie nowych gatunków jest bardzo trudne, ze względu na ich małe rozmiary.
Trzeba mieć naprawdę bardzo dobry mikroskop, żeby zaobserwować piękno i dostrzec szczegóły budowy.
Dlatego odkrycie prawdziwej bioróżnorodności mikroorganizmów było dopiero możliwe po opracowaniu metod molekularnych.
Obecnie w badaniach ewolucyjnych i ekologicznych sekwencjonuje się całe DNA organizmów.
Porównując uzyskane sekwencje DNA, buduje się drzewa filogenomowe, które mają setki gałęzi.
Większość życia na naszej planecie jest niezauważalna gołym okiem.
Ale to nie znaczy, że jest niewidoczna.
Gdyby zważyć wszystkie organizmy żyjące w morzach i oceanach, 70% wagi stanowiłyby mikroorganizmy.
Gdyby ze wszystkich mikroorganizmów morskich pozlepiać ludzi, byłoby ich ponad milion razy więcej, niż jest obecnie na ziemi.
Połowa tlenu, którym oddychamy, produkowana jest przez mikroorganizmy żyjące w morzach.
Jednokomórkowe glony, które wiążą dwutlenek węgla, stanowią podstawę piramidy troficznej w morzu.
Połowa ich produkcji jest zjadana bezpośrednio przez maleńkie skorupiaki (zooplankton),
który jest pokarmem dla ryb.
Natomiast druga połowa wydzielana jest bezpośrednio do toni wodnej, czy to w wyniku stresu, czy to w wyniku rozpadnięcia się komórki.
Ta uwolniona materia jest niedostępna dla zwierząt.
Natomiast może być wykorzystana przez bakterie.
Bakterie z kolei stanowią pokarm dla pierwotniaków,
które stanowią pokarm dla większych pierwotniaków,
które stanowią pokarm dla jeszcze większych pierwotniaków.
Największe pierwotniaki, które tak naprawdę osiągają wielkość setnych milimetra,
Mogą być zjadane przez skorupiaki,
które są pokarmem dla ryb.
W ten sposób zamyka się pętla mikrobiologiczna w morzu.
Mikrobiologiczne sieci troficzne znajdują się w centrum moich zainteresowań naukowych.
Moje badania skupiają się na roli pierwotniaków w przypływie węgla w ekosystemie
oraz na wpływie mikroplastików na organizmy.
Realizacja tych badań jest możliwa, dzięki dwóm projektom finansowanym z Narodowego Centrum Nauki.