Cześć. Ja nazywam się Remik i jestem biologiem z Akwarium Gdyńskiego.
Dzisiaj opowiem Wam troszeczkę o konikach morskich.
Chyba każdy wie jak wygląda konik morski, a Akwarium Gdyńskie ma go nawet w swoim logo,
lecz czym tak naprawdę różnią się te zwierzęta od pozostałych stworzeń,
które możemy spotkać na rafie koralowej czy chociażby w Akwarium?
Koniki morskie, zwane również pławikonikami, należą do rodziny igliczniowatych.
Żyją w rejonach zawierających dużą liczbę kryjówek jak np. trawa morska, rafy koralowe czy lasy namorzynowe.
W zależności od gatunku osiągają od 1,5 do 35 cm.
Sama ich nazwa nawiązuje do szachowej figury konia, którego głowa przypomina głowę pławikonika.
Mimo to, że są rybami ich ciało pozbawione jest łusek, natomiast ich skóra rozciągnięta jest na kostnych płytkach.
Koniki morskie pływają w pozycji pionowej,
za pomocą płetwy grzbietowej poruszającej się nawet do 35 razy na sekundę.
Jest to cecha, która odróżnia je od innych ryb.
Płetwy piersiowe, znajdujące się po obu stronach głowy za oczami,
służą im do sterowania.
Brakuje im również płetwy ogonowej, gdyż posiadają chwytny ogon.
Od innych gatunków odróżnia je nie tylko kształt ciała, ale też sposób życia.
Najbardziej niezwykłe różnice występują w ich sposobie rozmnażania.
W trakcie kopulacji samiec dostaje od samicy pakiet jaj,
który chowa w swojej torbie lęgowej umieszczonej na jego brzuchu.
Para pławikoników może zalecać się do siebie nawet przez parę dni.
W tym czasie mogą zmieniać kolory, pływać razem trzymając się za swoje ogony
albo nawet trzymać się swoimi ogonami tego samego źdźbła trawy.
Później rozpoczyna się ostateczny taniec,
podczas którego samiec pompując wodę przez swoją torbę lęgową, pokazuje samicy iż jest ona pusta.
Kiedy jaja samicy osiągają dojrzałość, ona i jej partner puszczają się wszystkiego czego się trzymali
a następnie dryfują w górę z pyskami skierowanymi w swoją stronę.
W ostatnim momencie wieczko na torbie lęgowej samca otwiera się na około 6 sekund.
podczas których samica, za pomocą narządu zwanego pokładełkiem,
składa do torby od kilku do nawet kilku tysięcy jaj w zależności od gatunku.
Następnie oboje wracają na bezpieczne i pełne zakamarków dno.
Zapłodnione jaja następnie osadzają się w ścianie torby lęgowej samca
i są otaczane gąbczastą tkanką.
Torba działa jak inkubator i utrzymuje jaja w odpowiednich warunkach.
Młode wykluwają się jeszcze w torbie, w której uregulowane zasolenie przystosowuje je do życia w morzu.
Przez cały okres ciąży, który u większości gatunków trwa od dwóch do czterech tygodni,
samica odwiedza swojego samca każdego poranka.
Kiedy narybek gotowy jest do narodzin, samiec wypycha go z torby lęgowej za pomocą skurczów mięśni.
Zwykle rodzi w nocy i jest gotowy na kolejną partię jaj z samego rana, kiedy tylko wróci jego partnerka.
Koniki morskie nie opiekują się swoimi młodymi po urodzeniu.
Narybek jest podatny na drapieżniki lub prądy oceaniczne, które mogą zmyć go z żerowisk
albo w rejony, w których temperatura uszkodzi drobne ciała koników.
Mniej niż 0,5% młodych przeżywa do dorosłości, co wyjaśnia, dlaczego mioty są takie duże.
Chociaż nie wiadomo, czy koniki morskie tworzą pary na całe życie,
to wiadomo, że wiążą się na przynajmniej jeden okres lęgowy.
Jak możecie się spodziewać – utrzymanie koników morskich w akwariach stanowi nie lada wyzwanie.
Po pierwsze - woda musi spełniać odpowiednie parametry.
Przede wszystkim musi być krystalicznie czysta.
Konikom morskim nie można odmówić uroku i gracji, ale na pewno nie zostaną pływakami olimpijskimi.
Woda w zbiornikach nie może być mocno wzburzona,
pławikoniki po prostu nie byłyby w stanie przezwyciężyć tak silnego falowania.
Z tego samego powodu kłopotliwe bywa też karmienie.
Pławikoniki nie są w stanie gonić swojego pokarmu po całym zbiorniku.
dlatego właśnie jako pokarm stosuje się zooplankton i drobne skorupiaki
jak np. lasonogi, młode krewetki czy artemie.
Mimo tego muszą jeść praktycznie przez cały czas z powodu braku żołądka.
Często zakotwiczają się w jednym miejscu i czekają aż pożywienie samo pojawi im się przed pyskiem.
Z tego powodu ważne jest żeby w akwarium pływało dużo drobnego, nieuciekającego i dostępnego dla nich pożywienia.
Inne gatunki pływające w zbiorniku razem z nimi również nie mogą być zbyt żarłoczne i agresywne.
Po pierwsze, dlatego że pławikoniki po prostu nie będą w stanie się obronić przed ich atakami,
ale również dlatego, że mogą zagłodzić koniki zjadając całe dostępne dla nich pożywienie.
Samo utrzymanie dorosłych koników morskich bywa trudne, ale rozmnażanie - to jest dopiero prawdziwa sztuka.
Skoro już wiecie jak nieporadnie odżywiają się dorosłe koniki morskie
to pomyślcie jakie kłopoty z jedzeniem mają ich 5-milimetrowe maluchy.
Jest to jeden z najtrudniejszych momentów w hodowli.
Kluczowe jest zapewnienie odpowiedniej ilości pokarmu dostosowanego rozmiarem do małych koników.
Takim pokarmem mogą być solowce czy widłonogi, ale pod warunkiem, że będą one jeszcze bardzo młode.
Larwy solowca, którymi chcemy nakarmić małe koniki, nie mogą być starsze, niż nawet 3 godziny.
Po tym czasie mogą się okazać za duże, a ich pancerze za twarde do strawienia.
Ten schemat dodatkowo komplikuje fakt, że czas wylęgu solowca wynosi od 18 do nawet 28 godzin
w zależności od ich pochodzenia geograficznego.
Oznacza to, że trzeba oszacować czas narodzin koników morskich
24 godziny przed ich wykluciem z dokładnością nawet do 60 minut.
Godzinę w jedną i w drugą, i młode koniki nie będą miały co jeść.
Z tego powodu u nas w Akwarium, młode koniki karminy widłonogami,
które nie mają problemu z rozmiarem.
Czasami młode wymagają oddzielenia od reszty obsady zbiornika,
jednak kategorycznie nie można ich wyciągnąć poza wodę.
Nawet chwilowy kontakt z powietrzem może spowodować wciągnięcie pęcherzyka powietrza,
który spowoduje, że młody konik nie będzie już mógł zanurkować.
Jak widzicie – wiele z elementów sukcesu hodowlanego zależnych jest od perfekcyjnego zarządzania czasem,
często co do godziny i minuty.
No ale jak przystało na tak niezwykłe zwierzęta, sposób ich hodowli jest równie niezwykły.